Wieda dahoam
1.
Etz muaße wieda los, mei Tour de fangt heid o,
a weng a Geld solld i vadiana, wal mei Bank de ziert se scho.
Af da Straß bin i so einsam, dass i mid
mia selba red,
gfrei mi etz scho af den Dog, an dem’s wieda hoamweats geht.
2.
I foa in mein zafressna Koan, dea is mea aus Rost als Blech,
desmal wead a scho no haidn, i hoff, er bricht ned zamm am Wech.
I vasuach mi aufzumheitern, doch des schaff i ned aloa,
gfrei mi etz scho af den Dog, an dem i wieda hoamweats foa.
3.
Wia i okumm im Hotel, mach de Dia zua hinta mia,
wead de Einsamkeit no schlimma, i fühl me krank und fria.
Drum nimm i mei Gitarr und spül trotz Käitn in mein Heaz,
doch alle Lieda, de ma eifalln, san in Moll und vollas Schmeaz.
4.
Omds hob i dann mein Auftritt, i fang um neine o,
direkt danach geh i ins Bett, hoff dass i schlaffa ko.
Doch i liech no Stundn wach, obwohl i miad war wira Stoa,
denn i denk imma an den Dog, an deme wieda hoamweats foa.
5.
Irgndwann bin i dahoam und bleib füa imma duat,
und füa koa Geld af da Welt foarad i dann nomal fuat.
Wos ma bleibt, is die Erinnarung, sowos vagißt ma ned,
wiara me imma gfreid hob auf den Dog, an dem’s wieda hoamweats geht,
wiara me imma gfreid hob auf den Dog, an dem’s wieda hoamweats geht.
©
www.jonnybeer.de